Goed eind aan slecht winterseizoen

En zo kwam met de Lenteloop te Almere gisteren aan een dramatische hardloopwinter toch een goed einde. Niet de tijd die aanzien boekte noch de positie, maar gewoon nagenoeg pijnvrij kunnen lopen. Het gehele onderstel heeft de laatste zes maanden zijn moments of pain gekend en als laatste in de rij kwamen de achillespezen de laatste 2-3 weken aan bod. Een emmer met paar handen vol ijsklontjes dagelijks boden oplossing en zo ging het slotakkoord van start. Plan was om Frank Veltman te hazen, deels om dienstbaar te zijn, maar toch ook met de intentie niet te hard te starten en mezelf in te dammen. De eerste kilometer moest ik echter nog flink doorstampen om me tot haas op te kunnen werpen aangezien Frank weliswaar 4.00/km wilde maar zijn benen hem richting 3.50 duwden. Eenmaal de positie ingenomen stabiliseerde het tempo zich op 3.55-3.57 en voelde het relatief makkelijk. Bij 5km een IsoGel van Loran aangenomen, maar daarna even lopen rotzooien om de rotzooi in mijn rugzakje te krijgen. Niet gelukt maar gelukkig had Wanni Friderichs zijn zoon als begeleider op de fiets opgeworpen en dus kon ik me alsnog op nette wijze van de rotzooi ontdoen.

Afspraak was tot ca. 9km-10km samen op te lopen en daarna mijn eigen tempo te zoeken. Idee was om negatieve split te lopen en dus bij doorkomst eerste ronde de versnelling opengetrokken en weggestoven met...3.57/km. Dit tempo hield ik welgeteld 1000m vol en toen zakte het tempo door de aangetrokken wind toch enigszins terug (bleek achteraf...had mijn klokje niet op tussentijden gezet). De linkerquad voelde ik langzaam weer vollopen, maar in tegenstelling tot Harderwijk kon ik nu wel behoorlijk op tempo door blijven gaan. Inmiddels liep ik samen met een jongen die van zijn begeleider te horen kreeg rond het 15km-punt dat hij nog een uurtje moest tot de finish. Die was dus bezig met de 30km...dacht ik. Bij 16km begon mijn veter hetzelfde soepele losse gevoel te krijgen welke ik al gedurende een groot deel van de wedstrijd voelde. Voor de spieren is dat gewenst en prima. Van je veter verwacht je toch spierpijn, stijfheid, vastzitten. Het wapperende koordje noopte me tot een kortstondige pauze om hem terug in het gareel te brengen. en de jongen in het groen lag inmiddels op zo'n 100m-150m voor me. Geen erg...30km, geen concu dacht ik nog. Petrus Lenes die de eerste ronde nog voorbij was komen zetten zag ik in de verte langzaam terugvallen. Met nog 500m tot de finish was dit gat te groot en inmiddels zag ik de jongen in het groen rechtsaf richting de finish afbuigen. Ai...verkeerde begeleider bij de juiste persoon geplaatst. Toch concurrentie dus. In 1u19 half kwam ik uiteindelijk tevreden over de finish en kreeg een kaartje met gratis deelname voor 2015 in mijn handen. Ok...onverwacht derde. Leuke bijkomstigheid. Frank kwam overigens vlak achter me binnen dus die had een prima training richting Rotterdam.

Hardloopseizoen '13/'14 ten einde en nu komende weken meer de focus richting fietsen voor de tijdritten over twee en drie weken.